پیام مازند - فارس / مسوول اورژانس ۱۱۵ بابلسر گفت: پیکر بی جان یک تبعه افغان که در دریای خزر غرق شد در ساحل سنگ چین این شهرستان پیدا شد.
سید کاظم جلیلیان اظهار کرد: پیکر بی جان این تبعه افغان که از شب گذشته در دریای خزر غرق شده بود، بعد از ساعت ها جست وجو در ساحل سنگ چین بابلسر کشف شد.
وی گفت: به گفته یکی از تبعه افغانی، چهار افغانی از شب گذشته در دریای خزر غرق شدند که یکی از آنها در همان لحظه نجات یافت و جستجو برای یافتن ۳ تبعه دیگر به سرعت آغاز شد.
شهرستان ساحلی بابلسر با جمعیت ۱۳۵ هزار نفری دارای سه بخش است که از شمال به دریای خزر، از شرق به بهنمیر، از غرب به فریدونکنار و از جنوب به هادی شهر وصل است، از جمله شهرهای زیبا و گردشگری استان مازندران بوده که به صورت کامل در منطقه جلگه ای و در کنار ساحل دریای خزر واقع شده است.
«سالمسازی دریا» عنوان طرحی که مسوولان برای کاهش غریق در مازندران طی یک دهه اخیر اجرا کردند و برای اجرای آن ناجیان غرق در سواحل مستقر هستند و ضمن هشدار به مسافران درباره نقاط خطرناک برای شنا افرادی که غرق می شوند را نجات می دهند. سواحل و دریای خزر در مجاورت مازندران همواره یکی از حادثه خیزترین آب های کشور محسوب می شود که هر ساله صدها مسافر و بومی را به کام مرگ می کشاند.
عمق متغیر، وجود گرداب های زیرسطحی، ساخت و سازهای چندین دهه پیش در زمان پسروی دریا و ورود رودخانه ها و ایجاد جریانات کششی هرکدام باعث شده تا سواحل مازندران میزبان غرقی های بیشماری باشد که اغلب نیز مسافر و بی توجه به هشدارها هستند.
تداوم حادثه خیزی سواحل مازندران که با بی توجهی و سهل انگاری شناگران همراه است سبب شد تا از سال ۱۳۹۱ پروژه ای با عنوان طرح سالمسازی دریا با هدف کاهش غرق شدگان از طریق استقرار ناجیان غریق در مناطق حادثه خیز دریا، همراه با ارائه خدمات برای گردشگران در سواحل مازندران اجرا شود.
این طرح که می رفت به امیدی برای رفع معضل غرق شدگی های دریای خزر باشد اما گرفتار در مشکلات و موانع اولیه باقی ماند؛ موانعی همچون مدیریت نامتمرکز و چند دستگاهی، فقدان متولی اصلی، فقدان ردیف اعتباری و بودجه مستقل و از همه مهم تر مورد سوء استفاده قرار گرفتن توسط نهادهای خدمات رسان که پس از یک دهه گریبانگیر این طرح است. سال های اخیر گزارشات متعددی از رسانه های مختلف استان مازندران و حتی رسانه های سطح ملی در بررسی نواقص و مشکلات طرح دریا منتشر شد که البته تا به امروز راه به جایی نبرد.
تمامی این گزارش ها یک نقطه مشترک را فریاد میزنند و آن هم فقدان متولی رسمی، متمرکز و واحد برای اجرای طرح دریا یا سالمسازی دریا است. بیش از ۱۵ دستگاه اجرایی و دولتی در اجرای طرح سالمسازی دریا مشارکت دارند و دیگر نیازی به توضیح نیست که چرا این طرح نتوانسته موفق عمل کند. همین چند پارگی و موازی کاری به همراه مسئولیت ناپذیری نهادهای دخیل باعث شده است که طرح سالمسازی دریا از استقرار نصف و نیمه ناجیان غریق در برخی مناطق ساحلی پا را فراتر نگذارد.
از سوی دیگر مسوولان طی سال های گذشته همواره موفقیت طرح دریا را در کاهش مرگ و میر و غرق شدگان تبلیغ کردند، در حالی که هدف این طرح همان طور که گفته شد بسیار وسیع تر است و نظرسنجی های رسمی نیز عدم استقبال از آن را حکایت میکند.