پیام مازند - رسانه‌های متخاصم برای آنکه مخاطب را از تحلیل عمیق و جست‌وجوی حقیقت بازدارند با چسباندن یک برچسب فرضی و اتیکت تحمیلی به یک فرد، جریان یا پدیده، برای مخاطبان تنگنای ذهنی ایجاد می‌کنند.
رسانه‌های متخاصم برای آنکه مخاطب را از تحلیل عمیق و جست‌وجوی حقیقت بازدارند با چسباندن یک برچسب فرضی و اتیکت تحمیلی به یک فرد، جریان یا پدیده، برای مخاطبان تنگنای ذهنی ایجاد می‌کنند.
به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مازندران ، اتیکت یا برچسب یکی از جنبه‌های مهم فرهنگ سازمانی و زندگی اجتماعی برای شناسایی، هویت سازی و ارزشگذاری یک محصول یا یک رفتار است، رسانه‌ها نیز از این استعاره استفاده می‌کنند و با القاب مثبت یا منفی به یک جریان، شخصیت، پدیده، تفکر و رفتار جمعی برچسبی ساده و از پیش تعیین شده می‌زنند تا این اتیکت تحمیلی باعث شود ذهن مخاطب در همان سطح واژه‌ها و صفت‌ها متوقف شود.
تحلیل تکنیک برچسب زنی
برچسب‌زنی، ابزاری است برای جهت‌دهی به نگاه مخاطبان نسبت به اشخاص و جریان‌ها، تکنیکی که دو کارکرد اصلی دارد
اول: هویت‌سازی و تخریب
رسانه برای ایجاد پیش فرض ذهنی در مخاطبان با چسباندن برچسب‌های منفی مانند متحجر، سنتی و ... به یک فرد یا گروه بدون نیاز به ارائه سند او را در افکار عمومی محکوم و تخریب می‌کند و در سوی دیگر، با چسباندن برچسب‌های مثبت مانند روشنفکر، نواندیش و... به کسانی که با منافع آن رسانه همسو هستند، نوعی هویت‌سازی و تطهیر انجام می‌دهد تا آنها را در چشم مخاطب بالا ببرد.
دوم: ایجاد تنگنای فکری
رسانه با استفاده از واژه‌های کلی و از پیش تعیین‌شده، اجازه نمی‌دهد ذهن مخاطب از آن برچسب عبور کند و به دنبال ریشه‌ها برود. در واقع، برچسب‌زنی باعث می‌شود یک مسیر باز فکری به یک تنگنای بسته‌شده تبدیل شود؛ جایی که مخاطب به جای آنکه با واقعیت پیچیده رو‌به‌رو شود، تنها با اتیکت ساده چسبانده شده به آن مواجه می‌گردد و فرد یا گروه‌ها را در همان حصار ذهنی تحمیل شده از سوی رسانه‌ها قضاوت می‌کند.
نمونه‌های عینی در رسانه‌های غربی
برچسب‌گذاری بر مناطق جغرافیایی: رسانه‌های غربی به طور مداوم به منطقه خاورمیانه اتیکت می‌زنند که انگار این بخش از جهان، ماهیتی ذاتاً خشونت‌بار دارد و همیشه در حال جنگ و بحران است تا ریشه‌های اصلی دخالت‌های استعماری و سیاسی خود در منطقه را پنهان کنند.
تخریب چهره‌ها: رهبران و جریان‌هایی که در برابر سلطه‌طلبی غرب ایستادگی می‌کنند، مرتب با برچسب‌هایی، چون دیکتاتور یا استبداد معرفی می‌شوند تا افکار عمومی به طور خودکار هرگونه تصمیمِی را که با سلطه گرایی غربی‌ها مخالف است سرکوب‌گرانه بداند.
تطهیر وابستگان: در نقطه مقابل، کسانی که در داخل کشور‌ها از توافق و تسلیم در برابر آمریکا و اسرائیل حمایت می‌کنند، با اتیکت‌های مثبتی چون روشنفکر، واقع‌بین و دلسوز معنا می‌شوند تا هزینه سیاسی وابستگی به صفر برسد.
چگونه فریب نخوریم؟
هرگاه با خبری مواجه شدید که در آن از واژه‌های بسیار کلی، تند و با بار معنایی مشخص استفاده شده بود، از خود بپرسید آیا این واژه دارد حقیقت را توضیح می‌دهد یا صرفا یک اتیکت برای بستن راه فکر من است؟
آیا این برچسب، واقعیت این شخص را می‌گوید یا صرفا می‌خواهد به او هویتی مثبت یا منفی ببخشد؟
هیچگاه اجازه ندهید واژه‌ها و برچسب‌های رسانه‌ای جایگزین تفکر و حقیقت‌جویی شما شوند.
تکنیک بعدی که از آن خواهیم نوشت تکنیک صبر بی حاصل است.
نویسنده: سید رضا کریمی